Tuesday 30 September 2008

Met pijn in ons hart

We hebben het droeve nieuws jullie te melden dat ons Betty oficieel niet meer van ons is.

We hebben ze gisteren verkocht aan een koppel dat 6maand door Auatralia gaat rondreizen. We kunnen alleen maar hopen dat zij er evenveel plezier aan beleven als wij gedaan hebben.

Ik kan jullie garanderen dat er traantjes gevloeid hebben! (vooral bij mij dan).

Het begint ons nu ook echt wel door te dringen dat het er bijna opzit voor ons hier in Australia.
We gaan er het beste nog van maken en ik beloof jullie een foto van The Operahouse bij de volgende post.

Dikke zoen,
Liselot.

Sunday 28 September 2008

vanalles te vertellen

Zoals beloofd, den uitleg van de laatste maand ;-)

Maar eerst: dikke proficiat aan de nieuwe meneer en mevrouw De Smedt
voor hun foto's : http://family.webshots.com/album/567512086hHjiEH

Met die turtles ertussen te komen, hebben jullie al wat foto's gemist, en ik had geen plaats meer op de webshots, dus heb ik er daar nen nest moeten afhalen.

Zoals eerder verteld, hebben we dus tijd doorgebracht in Far North Queensland. In het regenwoud. Super! In het regenwoud groeid alles over, onder, op en door elkaar, alles is er groen, en je ziet veel beestjes.

We zijn dan doorgereden naar Cairns, maar eerlijk gezegd, tis mooi, maar niks voor ons. Het is super als je komt voor overdag opt strand te liggen en u 'snachts te smijten. Veel pubs, hostels, stranden, noem maar op.

Een natuurlijk met ons schildpaddenavontuur, zijn we zowel in ons planning als financien wat beperkter geraakt.
We hebben verder de volledige oostkust op een weeek gedaan. We zijn nog gestopt in Wet'n'Wild Waterpark (een pretpark met waterdingen, superhoge glijbanen, supersnelle glijbanen, en heel veel plezier).

We zijn gaan duiken op de SS Yongala, een scheepswrak voor de kust van Townsville. Tis te zeggen, Wouter heeft daar gedoken. Ik kon niet (problemen met mijn oor/of mijn onderbewust dat niet wou gaan omdat het een massagraf is (124 mensen zijn daar gestorven).

We hebben een walvissencruise gedaan in Hervey Bay. NIE TE DOEN!!! je kon ze bijna aanraken. De schipper zet de motoren af, en dan komen ze gewoon naar jou kijken. Naast de boot, onder de boot,... Het is een baai waar de mama's komen met kun 'kleintjes' tot ze genoeg blubber hebben om naar Antarctica te gaan. Die kalfjes doen dus ook niks anders dan rondspringen an 'zwaaien' naar de boten.

We zijn ook langsgeweest in de Australia Zoo (die van Steve Irwin, allei-ja, geweest). Ik moet zeggen als je ooit naar hier komt en je gaat maar 1 zoo doen, doe deze, Er zijn weinig zoo's waar je met een goed gevoel buitenkomt en dit is er 1 van. Ik heb hier ook mijn droomjob gezien "wombatuitlater". Alle beesten krijgen een dagelijkse wandeling rond het park (wombats, dingo's, olifanten, zelfs de tijgers.)

Woensdag zaten we dan op 120km van Sydney en zijn we op een camping gaan staan om ons geliefde Betty klaar te maken voor verkoop. NIE PLEZANT! ik weet het, tis maar nen auto, maar ze was ons huis voor de laatste 10 maand, ze heeft ons af en toe serieus op de proef gesteld, maar ze heeft ons veel meer goeie momenten gegeven (ons schatje).

Donderdag zijn we dan aangekomen in Sydney (jawadde, van een drukke stad gesproken) en nu zitten we als sinds dan in 'The Sydney Dundgeon", een carmarket in een ondergrondse garage. Het is er koud en je ziet er practisch geen zonlicht, maar we hebben ons al rotgeamuseerd en veel mensen leren kennen. (we hebben wel the operahouse nog niet gezien)

Ik hou jullie op de hoogte,
ik ga terug naar waar de Sydney zon niet schijnt.
Dikke zoen, Lisleot.

http://community.webshots.com/album/567454512fmKpjA

ps: P.Sherman, 42 Wallabyway, Sydney BESTAAT NIET!!!

Friday 26 September 2008

In Sydney

lieve schatten,
ik beloof dat ik dit weekend de blog in orde maak, veel te vertellen, mooie foto's maar nu echt geen tijd!

dikke zoenen

Saturday 13 September 2008

things to do and watch (na ons turtle-adventure/zie hieronder)

Hey everyone,

The last week at sea we learned loads,
and made us realise that the earth needs our help, we need to look after her.

We tagged the turtles for there own good, but if we didn't help destroy nature before,
we didn't have to help them now.

so please do and watch the following:

*watch the movie : "Sharkwater"

*on you tube (takes about 30 minutes): Bali's killing field (not for sensitive eyes)

One of the best way to help is to support people who dedicate their life to it.

visit:

http://www.seaturtlefoundation.org/


http://www.seashepherd.org/


http://www.earthwatch.or/


http://www.saveourleatherbacks.org/

sign petitions:

http://www.tree-nation.com/community/petition.php?id=36


http://www.thepetitionsite.com/
(long line fishing and leatherback turtles and other turtles. browse this site and sign)


thank you very much for doing this.

greetz Liselot en Wouter

Dit geloven jullie nooit!!

(ik en een heel klein schildpadje)

Hela, hou jullie vast,

na een rustig dagje zaterdag hadden we afgesproken met een duikinstructeur om zondag nog 2 duikjes te doen om onze advanced-duikcursus af te werken.

Dat ging allemaal goed tot Garry begon te vertellen over een Marine Turtle-reseach-boot die 3 uur later vertrok en dat ze nog passagiers meenamen.

We zijn dus niet gaan duiken op zondag, maar we zijn 6 dagen op zee geweest met een reseachteam, een documentairemaker en nog een bende supercrew!

Zaterdag dan dus nog vlug alles in orde gemaakt om mee te kunnen, onze net gekochte boodschappen nog weggegeven, en aangemeld op de boot.

De eerste dag was opt gemaksken, wa duiken, wa snorkelen, wa zonnen,..

De maandag was een ander verhaal, TURTLE-CATCHING-DAY. In totaal hebben we 53 Turtles gevangen (1 Loggerhead, 4 Hawksbills, 1 mannelijke Green) en een piercing gegeven met een nummer.

Ian Bell (zeer gekende professor in schildpaddendingen) had 1 hoofddoel en dat was op 2 zwangere schildpadden een satelietzendertje te plaatsen. De eerste dag hadden we er al 2!

Eerst was het even slikken voor mij, al die arme beestjes op het bovendek op hun rug, zonder dat ze iets konden doen, maar ik heb me herpakt en me hun comfort aangetrokken. Ze kalmeren als ze onrustig werden, de zakjes over hun hoofden doen (om hun ogen te beschermen en ze te kalmeren)...

Ian moest alle wijfjes ook controleren of ze zwanger waren, dat gebeurd met een klein sneetje en een 'kijkoperatie-ding'.

Ik weet niet of jullie het allemaal goed kunnen volgen,m aar het was ook zo een ongelofelijksupernietedoen-ervaring, het is echt moeilijk om het uit te leggen, maar we hebben gelukkig veel foto's zodat jullie het allemaal kunnen volgen.

Nadat het doel al bereikt was na de eerste dag, mochten we de volgende dag zelf ook schildpadden vangen.
Dat gaat als volgt:

je staat op een bootje dat door het water scheurt, je ziet een schildpad, het bootje volgt de schildpad, ondertussen sta jij klaar op de railing en als John ( Parmenter, nog een super schildpadprofessor) zegt dat je moet springen, duik je in het water, iets voor de schildpad, je pakt haar schild vast met 1 had in haar nek, en met de ander hande onderaan, en je tilt haar omhoog.

tot zover de theorie,
in praktijk, sta je bijna te verdrinken op de boot (van alle korte bochten die die maakt), je mist garantie je eerste sprong, en eens je de schildpad vast hebt, werkt die nie echt mee. (en die beestjes wegen ook allemaal boven de 100 kilo en hebben serieuze flippers om mee te slaan)
Maar, we hebben er allebei 1 gevangen!

We hebben ook nog andere spannende dingen gedaan, nachtduiken, driftduiken, aleen met ons 2 duiken, noem maar op.

we hebben ook vandichtbij gezien hoeveel werk er in een documentaire zit, ongelofelijk veel geleerd over schildpadden, en haaien (we hebben 6 soorten gezien), en alweer enkele mensen ontmoet die we nooit meer gaan vergeten (een Alaskees die met de fiets door Australie gaat trekken, een Amerikaanse Marine-Biologiste, een documentairemaker, 2 professoren, 1 professor in wording en een nest life-loving duikers).

Het was een week die we nooit in ons leven nog gaan vergeten!

ahja, we hebben nu ook ons advanced-duik-certificaat. We hebben zo'n 10 duiken gedaan. Tussen de duiken door hebben we gegeten (super! klaargemaakt door Florent, een franse chef) en geslapen. Als je zo'n 5 duiken per dag doet, ben je doodop, geloof ons.

Nu hebben we allebei (maar ik iets erger) last van 'zeebenen', ik sta constant te wiebelen, echt raar. Ik werd zelfs 'land-ziek' de eerste uren.

geniet van de foto's,
Liselot en Wouter a.k.a. 'the turtle-catchers'
binnenkort hebben we de website waarop we onze schildpadden kunnen volgen, we houden jullie op de hoogte.

Friday 5 September 2008

foto's

Hela,

Alice en Uluru was prachtig, maar koud. Niet alles is verlopen zoals gepland, maar dat gebeurd.

We hebben ook nog efkes wa problemen gehad met ons Betty. Omdat de Aboriginals hier Benzine snuiven hebben ze in The Centre aangepaste benzine (die heel slecht is voor me te rijden). Wij hebben die dus in ons Betty gegooid zonder dat we het wisten (het stond niet op de pomp), en de motor vond dat niet zo leuk. Wouter en ik hebben haar dus helemaal opengegooid en de o-ringen mogen vervangen. 8 uur werk! Die o-ringen was niks, maar dienen motor zit daar zo ingepast dat je hem er volledig moest uithalen voor je der aan kon. We hebben gelukkig een vriendelijhke garagist gevonden die ons het werk liet doen in zijn garage en af en toe eens kwam kijken. Volgens hem hebben we ons ongeveer een 800 dollar uitgespaard met het zelf te doen. Elke maand krijgt hij zo wel 1 of 2 auto's binnen met problemen door die f*** opal-fuel.

We zijn dan doorgereden (terug naar boven en naar rechts) naar de lavatubes. Prachtig! Echt interessant. We hebben ons dan een beetje moeten haasten om in Mossman te raken want we hadden geboekt voor de 1e en de 2e daar te overnachten in een B&B (verjaardagskadootje van Maurice en Liliane voor ons 2 (de Wouter heeft nu ook niet langer meer een oudere vrouw op zijn kap)) (EEEEEEEEEEnorm bedankt daarvoor, het was super!) De eerste nacht heb ik wel niet zo goed geslapen, ik was constant mijne weg kwijt in de groot bed!

We zitten nu dus in het tropische noorden van Queensland (en weer op 8uur verschil met Belgie).
Het vochtige, warme klimaat is een aangename verandering. Palmbomen, rare beestjes, overal groen en water, tis super.

Nu zijn we aan het wachten op reactie van een duikinstructeur, want we moeten onze Advanced-course nog afwerken. We blijven dus nog enkele dagen hier (Port Douglas), en dan gaan we op ons gemak naar het zuiden.

Ahja, gisteren ben ik ook helemaal alleen gaan junglesurfen (aan kabels door de toppen van de bomen scheuren). Sjiek he! (kwas nie echt op mijn gemak int begin, maar eens we bezig waren was het puur genieten.

Genieten jullie van de foto's, (er staan ook al wat oudere filmpjes bij, het gaat hier iets beter dan op de vorige computers)
tot de volgende,
Liselot

http://community.webshots.com/myphotos?action=refreshPhotos&albumID=566445486&security=wvxgSh